Ana Sayfa| İletişim ve Künye | Giriş Sayfam Yap | Favorilere Ekleyin | Üyelik | Rss

Ana sayfa Ahmet ÖZDEMİR Yazıları
Şakir Amca
Ahmet ÖZDEMİR

Kızımız, bir eğitim araştırma hastanesinde son yıl asistanı. Ay başından beri onüç odalı bir covid servisinde nöbet tutuyor. Oniki saat çalışıp, yirmidört saat dinleniyor. Evimiz içten dubleks olduğundan üst katı ona tahsis ettik, şimdilerde. Alt katın sadece kapısını kullanıyor. Annesi, yemeklerini özel tepside yiyeceği kadar veriyor, yemekten sonra da bütün kapları ve tepsiyi hemen bulaşık makinasına atıp yıkıyor. Dinlenme saatlerinde sosyal ilişkileri bozulmasın diye de, kendisi merdivenin altında, kızımız merdivenin üstünde sohbet ediyorlar. Ben de, salonda kulak misafiri oluyorum, konuşmalarına.

Nöbetlere ilk başladığında her odada tek kişi vardı, şimdi ikiye çıktı ve odalar tamamen doldu. Her gün ziyaret, muayene, takip, evrak derken bayağı yorulduğunu söylüyor. En çok da kişisel koruyucu ekipmanların takılıp çıkarılmasından şikâyet ediyor.

Bir kaç gündür, bir Şakir Amcadan söz ediyordu. Anladığım kadarıyla huysuz bir insan, Şakir amca. İkiye bir uygulanan tedavileri ve takmak zorunda olduğu koruyucu malzemeleri fırlatıp atıyormuş. Bunlar da yalvar yakar ikna ederek yeniden uygulayıp, atmaması için daha sık kontrol etmeye çalışıyorlarmış, onu.

Bugün de dinlenme günüydü kızımızın. Öğleye doğru ben çıkarken evdeydi, akşam ben dönmeden çıkmış, nöbetine gitmek üzere. Hanımla akşam yemeği yerken laf olsun diye ‘Şakir amcam nasılmış’ dedim. ‘Ölmüş’ dedi hanım, ‘yoğun bakıma almışlar ama kurtarılamamış’. Bir garip oldum bu ölmüşlüğün karşısında. Oysa ben daha umutlu bir habere hazırlamıştım kendimi. ‘Taburcu etmişler’ denseydi, ne kadar gönenecektim, kızımın ve kendimin mesleğinden. Ama taburcu olamamıştı amcam.

Açıklanan günlük ölümlerden bir sayı olarak ayrılmıştı, Şakir amca bu dünyadan. Yanında ne ailesi vardı, ne akrabası, ne de hısımı. Ancak, beş ay önce görsek ‘nerden çıktı bu uzaylı’ diyeceğimiz, garip kıyafetli ve muhtemelen yorgun ve telaşlı insanlar vardı etrafında. Ve büyüklü küçüklü, renkli renksiz, sesli sessiz bir sürü cihaz.

Her gün belli sayıda insanın öldüğü bir yerde, yeni ölümleri beklerken, cesedi henüz kaldırılmamışsa da, artık eski olan bir ölüm ne ifade eder sağlık çalışanına, bilmiyorum. Bugün ölenlere bir toplama mı yapar, zihninden; bugün ölecekler için yapılmış tahminden bir çıkarma mı yapar; sırada bekleyenlerin yatması için ölenin bir an önce kaldırılmasını mı hayal eder; bilinmez. Ben de sormayacağım.

Kızımız, bugünlerde sağlık çalışanlarının binlercesi gibi görevinin başında. Hepsi özveriyle ve canlarını siper ederek çalışıyorlar. Lütfen sizler de mecbur değilseniz evden çıkmayarak; yine mecbur değilseniz hastaneye ve eczaneye gitmeyerek; evden çakmaya mecbursanız maskenizi takarak; insanlarla ilişkide sosyal mesafeyi koruyarak ve ellerinizi sık sık sabunla yıkayarak; onlara yardımcı olunuz.

Merak etmeyin, çok sürmez, ya biz bu virüsle yaşamaya alışacağız; ya da bu virüs bizimle yaşamaya alışacak. Bu dünya, milyon kere milyon türden canlının ve cansızın, milyar kere milyarlarcasına konaklık ediyor. Elbette SARS-CoV-2019 da bunlara eklenecek. Nihayet hepsi verilmiş görevlerini yapıyor. Biz insanlarınsa temel sorunu burada başlıyor. Biz görevimizi ne kadar yapıyoruz. Hakkı Hak bilip, hakka ittiba ve batılı batıl bilip, batıldan içtinap ediyor muyuz? İyiye, güzele, doğruya, faydalıya, adalete destek; kötüye, çirkine, yanlışa, faydasıza, zulme köstek oluyor muyuz?

Bu cümlelere bakıp da, kafanızı göğe dikip ‘bunlar da yapılamaz ki’ demeyin. Çok kolaydır hepsi. Doğruyu söylemek, yalan uydurmaktan kolaydır mesela. İhtiyacı olana dağıtmak, saklayıp biriktirmekten kolaydır. Çevreyi koruyup ağacı kesmemek, kesmekten kolaydır. Musluktan akan suyu az açıp tasarruf etmek, çok açıp israf etmekten kolaydır. Az yiyip fit kalmak, çok yiyip şişmanlayarak her hareket ettiğinde oflayıp puflamaktan kolaydır. Ötekiyle ilgili iyi düşünmek ve dua etmek, kötü düşünüp beddua etmekten kolaydır. Dahası, gülümsemek, somurtmaktan kolaydır ve getirisi de vardır; çünkü gülümsemek sadakadır.

Unutmayın, yeryüzünde sorun varsa sebebi insandır. Çünkü verilmiş görevden sapma yetisi, sadece insanda mevcuttur. İnsana kelimeler bildirilmiş ve özgür iradesiyle karar verme hakkı tanınmıştır. Ve hayat kendi fıtratında kalma koşuluyla çok kolay ve yaşamsal ihtiyaçların temini itibariyle çok basittir. Her şeyi, her kesi, her anı ve bunların arasındaki her süreci kontrolü altına alıp kendinde tutmak isteyen insan, kendine bir imtihan çıkarmaktadır. Öyleyse gerisi onadır. Ya imtihanı kazanır cennete gider, ya imtihanı kaybeder cehenneme gider.

Biz ne yapıyoruz?


Diğer Yazılarım :





Bu yazı 4/18/2020 12:01:36 PM tarihinde eklendi.
 
Tavsiye Et   Yorum yaz   Yazdır  World'e kaydet Paylaş
 
 
henüz yorum yapılmamış ilk yorumu sen yap!
 
 
 

   
   
 
Recep ŞAHAN

Hüzünlü Ramazan
Ahmed ÇITLAKOĞLU

Dokunulamayanlara Dokunul
İbrahim BALCIOĞLU

Tireboluların 150 Yıllık
Mustafa Kıran NASUHOĞLU

Maske Meselesi
Yahya PALAVAR

Ermek İster İsen Yahya Ke
Ahmet ÖZDEMİR

Şakir Amca
Uğur BİLGİ

Kahramanlara Saygı İle
Fatma UĞURLU

Bulancak, Çantada Keklik
 
     
   
 
Misafir Yazar

Çayınıza Sahip Çıkın!
 
     
 

   
 
Medya Tirebolu Yayında
Baraj İnşaatına Yıldırım
Toker İlklerin Adamı
Güvende Yayla Şenliği
Yaylada Mevlide Yoğun İlg
Kübranın Düğününü Yaptık
Sel Yaraları Sarılacak
MSN Hava Durumu
Yakup Aktaşın Acı Günü
Eğitime Umut Köprüsü
Doğankentte HEM Sergisi
Tekeden Süt Çıkarmak
Barajda Göçük 2 Yaralı
Tirebolu Plaj Festivali
GİRMEP Ödülleri Verildi
Bursada Otçu Göçü
Görele Seyahat Zonguldak
Giresun Sanatlarına İlgi
Bursadan Vefa Örneği
Bursa Giresunlular Sitesi
Tireboluda Sel Tehlikesi
Osman Ağa Kültür Merkezi
Sıradan Bir İnsan Sıradış
Fındık Devlet Destek Kaps
Tozu Dumana Kattılar
 
     
 

 

ANKET

 
 

 
     
 

FOTO GALERİ

 
 
. .

kayitli resim yoktur

..
 

Tüm hakları www.medyagiresun.com (c) a aittir. İnternet sitemizdeki yazı, resim, video ve haberler kaynak gösterilmeksizin yayınlanması yasaktır. Sitemiz Giresun Medya Platformu üyesidir.

Web Tasarım